Kościół pw. Świętej Barbary

Analizując bibliografię i źródła nie można jednoznacznie określić dokładnej daty budowy do dziś istniejącej świątyni. Pomocne są zapisy wizytacyjne biskupa płockiego z roku 1694, które mówią o tym, że ówczesny właściciel Chrostkowa rozebrał stary kościół i wykorzystując materiał wybudował nowy. Należy zatem stwierdzić, że w Chrostkowie przed tym czasem znajdowała się inna świątynia, która została zastąpiona nową budowlą. Być może było ich więcej ponieważ pierwsze wzmianki w źródłach o parafii i kościele pojawiały się już w 1409 czwartym.

               Rozbudowany o kaplicę i kruchty w drugiej połowie XVIII wieku. W 1814 r. podczas remontu kościoła wykonano chór i sufit. Rozbudowany w końcu XIX wieku -  powiększenie kruchty od frontu i zakrystii. Ostatnią największą rozbudową było powiększenie kościoła o nawy boczne oraz kruchtę w roku 1989 przez proboszcza ks. Kan. Romualda Rudzińskiego – jednoczesnego współautora projektu rozbudowy. W roku 2011 wymieniono w całości pokrycie dachowe.

               Kościół drewniany o konstrukcji zrębowej. Prezbiterium świątyni jest mniejsze  mniejsze od nawy, zamknięte trójbocznie z bocznymi zakrystią i skarbczykiem. Kruchty od frontu i z boku nawy. Z boku nawy kaplica, w której znajduje się ołtarz Bożego Miłosierdzia z obrazami biskupów płockich – męczenników, zbudowana na planie kwadratu i kryta dachem namiotowym z wieżyczką. Dach dwukalenicowy, kryty blachą z sześcioboczną wieżyczką na sygnaturkę. Zwieńczoną cebulastym hełmem. Wewnątrz wspólny dla nawy i prezbiterium strop płaski. Chór muzyczny wsparty na dwóch słupach o ściętych odcinkach bocznych, na którym znajduje się instrument piszczałkowy o trakturze gry i rejestrów pneumatyczej pochodzący z drugiej połowy XIX wieku przebudowany w wieku XX. Polichromia na ścianach i suficie z 1993 r., autorstwa Mikołaja Konczalskiego (malarza i poety z Włocławka pochodzącego z Chrostkowa), będąca uzupełnieniem wcześniejszej wykonanej przez Władysława Drapiewskiego. Ołtarz główny z 2 poł. XVII w. przywieziony z Padwy z wizerunkiem NMP z Lourd oraz ruchomym obrazem Św. Barbary – patronki parafii. Ołtarze boczne z przeł. XVII i XVIII w z ruchomymi obrazami św. Walentego i Przemienienia Pańskiego. Ambona z XVIII w. Dzwonnica drewniana konstrukcji słupowej z 1813 r. Zbudowana na planie kwadratu i zwieńczona blaszanym dachem namiotowym. Kostnica z okresu budowy kościoła.